Sofia bloeit op

Er ontstaat geen stad, dorp of nederzetting bij toeval. Op z’n minst is er eens een keer een zonderling geweest die zich als bij een plotselinge ingeving juist op deze plek wilde vestigen en – zoals wel meer gebeurt bij lieden die uit de pas lopen – wat aanhangers met hetzelfde inzicht kreeg.

Meestal echter liggen meer zwaarwegende grondslagen aan de basis van het metselen van de eerste steen. Een adellijk heer bijvoorbeeld, zal bij het optrekken van zijn burcht wat overzichtelijk te werk willen gaan, reden dan ook dat hij altijd zo hoog woont. Een herbergier daarentegen zal graag een plaats kiezen waar wel eens iemand voorbijkomt en zo is het ongeveer met de totstandkoming van de huidige Bulgaarse hoofdstad Sofia gegaan. Haal de kaart er maar bij en trek de lijnen op de Balkan. Van Wenen naar Istanboel, van de Zwarte Zee naar de Adriatische Zee en van de Donau naar de Egeïsche Zee. En zie, het snijpunt is Sofia.

Krijgsheren

Dat hadden krijgsheren en handelaren al vroeg door en dus werd er wel eens slag geleverd, want wie wil er nu niet zo’n profijtelijk plekje in handen hebben? Met de heersers veranderde ook de naam, al hadden vooral de Romeinen het met Sredec (‘plaats in het midden’) bij het goede eind. Grote delen van dat Sredec spelen het huidige Sofia trouwens nog parten, want ze willen hier de metro uitbreiden en dan moeten er wat ruïnes worden opgeruimd en daar is lang niet iedereen blij mee. Die ondergrondse spoorweg is trouwens een verhaal op zich. Dertig jaar heeft het communistische regime getracht een lijntje van tien kilometer te realiseren, om tenslotte een onontwarbare bouwput achter te laten.

Continue reading Sofia bloeit op

Kew Gardens: lusthof voor romantici

Het lijkt absurd om thee te gaan drinken nog voordat je wat hebt gezien, maar bij een bezoek aan de Royal Botanic Kew Gardens in Londen is het eigenlijk zo gek nog niet. De mensen die daar zitten, weerspiegelen als het ware de Botanische Tuin.

Oude dames drinken hun kopje thee met de pink omhoog. Daarbij gaat hun interesse vooral uit naar jonge moeders met hoofddoekjes die hun kinderen de fles geven. Jong en oud, exotisch en op-en-top Engels komen hier samen, net zoals in de Tuin zelf. Echter, de aanblik in het theehuis bereidt je in de verste verte niet voor op wat de meest romantische tuin van Londen moet zijn.

De beste manier om de botanische tuin te zien is via een rondleiding, die tweemaal daags wordt gegeven (11.00 en 14.00 uur). Jane leidt ons die middag een uur lang rond, ondertussen honderduit vertellend over de Gardens. Het eerste wat ze uitlegt, is dat we over het gras mogen lopen, omdat “we een tuin zijn en geen park. Niks strenge regels dus”, vertelt ze trots terwijl ze de deur opendoet van een prachtig elegant gebouw: The Palmhouse.

Status aparte

Met zijn ronde vormen is de kas (gebouwd tussen 1844 en 1848) het bekendste gebouw van Kew Gardens. In Engeland heeft The Palmhouse het inmiddels tot status aparte weten te brengen: het wordt daar beschouwd als het belangrijkste glas- en ijzer-kunstwerk uit de Victoriaanse tijd.

Continue reading Kew Gardens: lusthof voor romantici