Kew Gardens: lusthof voor romantici

Het lijkt absurd om thee te gaan drinken nog voordat je wat hebt gezien, maar bij een bezoek aan de Royal Botanic Kew Gardens in Londen is het eigenlijk zo gek nog niet. De mensen die daar zitten, weerspiegelen als het ware de Botanische Tuin.

Oude dames drinken hun kopje thee met de pink omhoog. Daarbij gaat hun interesse vooral uit naar jonge moeders met hoofddoekjes die hun kinderen de fles geven. Jong en oud, exotisch en op-en-top Engels komen hier samen, net zoals in de Tuin zelf. Echter, de aanblik in het theehuis bereidt je in de verste verte niet voor op wat de meest romantische tuin van Londen moet zijn.

De beste manier om de botanische tuin te zien is via een rondleiding, die tweemaal daags wordt gegeven (11.00 en 14.00 uur). Jane leidt ons die middag een uur lang rond, ondertussen honderduit vertellend over de Gardens. Het eerste wat ze uitlegt, is dat we over het gras mogen lopen, omdat “we een tuin zijn en geen park. Niks strenge regels dus”, vertelt ze trots terwijl ze de deur opendoet van een prachtig elegant gebouw: The Palmhouse.

Status aparte

Met zijn ronde vormen is de kas (gebouwd tussen 1844 en 1848) het bekendste gebouw van Kew Gardens. In Engeland heeft The Palmhouse het inmiddels tot status aparte weten te brengen: het wordt daar beschouwd als het belangrijkste glas- en ijzer-kunstwerk uit de Victoriaanse tijd.

Niet onterecht. Wie zich realiseert dat het voor het eerst was dat glas en ijzer op een ronde manier met elkaar in aanraking werden gebracht, kan zich indenken dat zoiets in die tijd revolutionair was. Tel daarbij de inheemse plantensoorten op (in die tijd waren de enige palmen in Engeland te zien in Kew; niemand had die thuis in een potje staan) en de vochtige hitte veroorzaakt door een verwarmingsinstallatie in de kelder en de superhit die het indertijd was, is verklaard.

Jane wijst allerlei verschillende palmen aan die in bloei staan. Niet dat dat laatste nodig is: bordjes met de tekst ‘look up’ en een grote pijl in welke richting moet worden gekeken geven de bezoeker meer dan duidelijk aan waar de mooiste bloemen zijn te vinden.

Weldadige rust

Hoe anders is The Temperate House. Het is veel strakker van ontwerp dan het Palmhouse, hoewel het door dezelfde architect, Decimus Burton, werd ontworpen. Bovendien werd het niet lang na het laatstgenoemde gebouw neergezet: in 1859. Het gebouw doet veel moderner aan, maar eenmaal binnen lijkt ook hier de tijd weer te hebben stilgestaan en word je overvallen door een weldadige rust.

Dat rustgevende gevoel blijft als je naar The Princess of Wales Conservatory loopt. Via paden waar Lodewijk XIV jaloers op zou zijn geweest, zo majestueus doet het aan (via het gras is toegestaan, voelt trouwens ook prinsheerlijk), komen we daar uit. Strakker dan strak, als een kubistisch kunstwerk, staat daar de derde grote kas die Kew Gardens rijk is. Die werd neergezet in 1987 om 26 kleine kasjes te vervangen en werd geopend door wijlen Diana, the Princess of Wales. “In de kas bevinden zich tien verschillende klimaatzones”, legt Jane uit, “waarvan de droge tropen en de natte tropen het belangrijkst zijn.”

Niks romantische trappetjes of galerijen, efficiency uit de jaren ’80 viert hier hoogtij. Door de speciale driehoekige constructie en het feit dat het gebouw laag bij de grond is gebouwd, maakt the Conservatory optimaal gebruik van de warmte die uit zonne-energie wordt gehaald. Zelfs de aquaria die beneden in de donkerte te vinden zijn, kunnen de indruk niet wegnemen dat we weer in het ‘nu’ zijn beland.

Sprookjesfiguur

En dat is toch weer even wennen. Juist dat romantische, dat rustige, dat majestueuze maakt Kew Gardens zo leuk. We hebben het nog niet eens gehad over het pietepeuterige Waterlily-house, waar je je als een sprookjesfiguur tussen waanzinnig grote lelies waant. We hebben nog geen woord gewijd aan de feeërieke allées waar je alleen maar heel langzaam doorheen kunt lopen. Of over de heerlijke cottages die er staan. Inderdaad, een eldorado voor romantici. Het doet ook een beetje denken aan de Vlaamse middeleeuwen. Wel je geliefde meenemen.