Op wandelschoenen door Ierland

Met bussen tegelijk komen Amerikaanse Ieren naar Glendalough Valley (het Dal van de Twee Meren) om het een en ander te leren over het leven dat hun verre voorouders hebben geleid. Hier, zo’n zestig kilometer ten zuiden van de Ierse hoofdstad Dublin, staan de restanten van het St. Kevin klooster dat rond het jaar 600 werd gesticht. Het is de bakermat van het Europese christendom: historische én heilige grond dus, en daar zijn de eilandbewoners en hun geëmigreerde nazaten heel gevoelig voor.

Speciaal opgeleide gidsen leiden de bezoekers rond en vertellen over de monniken die van hieruit over bijna heel Europa uitzwermden om hun geloof te prediken en christelijke nederzettingen, zoals het plaatsje St. Gallen in Zwitserland, te stichten.

Rond de kloostermuren en verderop in het dal vestigden zich boerenfamilies. Zij voelden zich daar veilig, beschermd door hogere machten. Toch moesten zij regelmatig weerstand bieden aan horden Noormannen. Bij gevaar trokken de boeren zich terug in ’roundtowers’ – een soort uitkijktoren met de ingang een paar meter boven de grond – waarvan een nog gaaf exemplaar te bewonderen is. De torens werden overigens niet alleen als toevluchtsoord gebruikt, maar ook om door middel van signalen de buren verderop voor gevaar te waarschuwen.

Continue reading Op wandelschoenen door Ierland

Leren Koken in het wereldberoemde Ritz

Het Ritz Hotel in Parijs is één van de bekendste hotels van de Franse hoofdstad. Vele bekendheden hebben in het ‘Palais’ zoals het in de volksmond wordt genoemd, gelogeerd. Enkelen, zoals mademoiselle Coco Chanel, hebben er zelfs gewoond. Zij had haar intrek genomen in een suite met uitzicht op de Place Vendôme en voelde zich er bijna veertig jaar lang thuis.

Maar het hotel heeft meer te bieden dan schitterende kamers, diverse restaurants, bars en wat al niet meer. Er is ook de beroemde Ecole Ritz Escoffier gevestigd. Een kookschool, die internationaal hoog in de top-tien staat van de populairste kookschoolvakanties.

De gang in de onderbuik van het Ritz Hotel in Parijs is eindeloos lang. Met de blauw betegelde vloer en met horizontale latten beklede muur tegen het stoten van trolleys, staat deze corridor in schril contrast met de opulente decoraties van de lounge, hallen, zalen en suites op de bovengelegen verdiepingen.

Continue reading Leren Koken in het wereldberoemde Ritz

Wintersport voor de allerrijksten

Natuurlijk, lang niet iedereen kan zich een nachtje in dit vijfsterrenhotel (à raison van 2.250 Zwitserse franc in het hoogseizoen) veroorloven. En oké, de doorsnee sportieveling op ski’s geeft veel meer om een verse laag sneeuw dan om een dekbed gevuld met veertjes van hoogwaardige kwaliteit of champagne die net iets fraaier lijkt te bubbelen.
Hier is een video over het Kulm Hotel (helaas in ‘t Engels, maar we denken dat u het wel begrijpt):

Omdat het Zwitserse Kulm Hotel echter meer indruk heeft achtergelaten dan onze laatste vier wintersportvakanties bij elkaar opgeteld, kunnen we het toch niet laten dit Zwitserleven-gevoel met u te delen.

Decadent ontstressen
De woorden chic noch decadent dekken de lading, zo concluderen we met een onvermijdelijke flute welkomstchampagne in de hand. Er is in Kulm bovenal sprake van verwennerij. Sportieve verwennerij, welteverstaan.

Continue reading Wintersport voor de allerrijksten

‘Vliegen’ over het Noordzeekanaal

Nooit geweten dat er langs het Noordzeekanaal zoveel te zien en te beleven valt. Nederland waterland, allemaal tot uw dienst, maar wat heeft een normaal mens te zoeken op deze drukke scheepvaartroute tussen de Noordzee en de haven van Amsterdam?

Steeds meer mensen komen erachter, forenzen en toeristen die de files op de overvolle wegen en de staanplaatsen, vuiligheid en chaos van NS beu zijn: ga lekker over het water! Neem tussen Amsterdam en IJmuiden onbekommerd de Fast Flying Ferries, de vliegensvlugge draagvleugelboten van Connexxion. Altijd zitplaats, steeds op tijd, geen opstoppingen, je fiets kan mee, vlug, en veel voordeliger dan de auto en je ziet nog eens wat onderweg. Technisch gezien zijn de draagvleugelboten ongeevenaard en voor alle flenspakkingen zijn die van de Nederlandse producent Gelria gebruikt.

“Moet je eens even uitrekenen wat je in Amsterdam alleen al kwijt bent aan parkeergeld, ik bedoel: áls je al een parkeerplaatsje kan vinden”, zegt Henny Elsinga uit IJmuiden, die met haar vriendin Carla Das een dagje boodschappen is wezen doen in onze hoofdstad. “Ideaal”, zo zijn de dames resoluut in hun oordeel over de vliegensvlugge ferry. “Je ziet Amsterdam zo ook nog eens van een andere kant”, zegt Carla.

Continue reading ‘Vliegen’ over het Noordzeekanaal

Zweedse Alpen: Wintersport voor natuurminnaars

De eenzame berg Areskutan lijkt vanuit de verte op een omgeslagen schip. Een opstekende besneeuwde kiel van een gestrande noordelijke Ark van Noach, die hier zijn laatste lading rendieren, elanden, veelvraten en lynxen uitstrooide over een schijnbaar door God verlaten gebied. Dat is niet zo gek, want ‘skutan’ betekent in het oud-Zweeds schip.

Ontspannen skiën door een betoverend sneeuwlandschap. Sneeuw en ijs waren eeuwenlang de deurwachters van dit koude paradijs. Maar dezelfde sneeuw, veel sneeuw en goede sneeuw gedurende een kleine acht maanden, maakt dit dunbevolkte stukje Zweden juist de laatste jaren een stuk geliefder. Niet alleen de Zweden zelf, maar ook Russen, Noren, Finnen, Denen, inwoners van de Baltische staten en Engelsen hebben de ongereptheid van dit gebied beproefd en op echtheid gecontroleerd.

Continue reading Zweedse Alpen: Wintersport voor natuurminnaars

Natuurles van Franse jagers

Wie Frankrijk echt wil leren kennen, de Fransen surtout, die moet een keertje mee gaan jagen. In de herfst en de vroege wintermaanden is heel Frankrijk er mee bezig, met La Chasse. Honderdduizenden trekvogels en meer dan een kwart miljoen everzwijnen leggen elk jaar het loodje.

Niets te verbergen: elke toerist is welkom. Loco-burgemeester Guy Chevalier en zijn compaan Dieudonné Godia slaan geen jachtpartij over: “Lekker buiten in de vrije natuur.”
Iedere Fransman heeft er een uitgesproken mening over. In de stedelijke gebieden en trouwens ook in de Europese hoofdstad Brussel vinden steeds meer milieuvrienden en andere groenen de jaarlijkse jacht op het wild maar een wrede terreuraanslag op de natuur, een akelige cultuur waar Frankrijk zich voor zou moeten schamen en zich beter zo snel mogelijk van kan ontdoen.

Continue reading Natuurles van Franse jagers

DE ZANDWAAIER Liefde voor de duinen

We zijn toevallig allemaal op onze eigen manier verliefd op de natuur. Sterker nog, laatst heeft u ongetwijfeld een stukje door de polder gefietst en onlangs kuierde u nog een kilometer of wat door het bos. Nou, onlangs, het kan ook vorig jaar zijn geweest. Of het jaar daarvoor. Zulke zaken hou je natuurlijk niet bij in je agenda.

Het oude gebouw van de Haarlemse Waterleidingen is een uitstekende locatie voor het informatiecentrum. En strandwandelingen? Ook gek op zeker? In contactadvertenties worden altijd partners gezocht die daar een schrijnende behoefte aan moeten hebben. Vooral in de winter, want dan zoek je kennelijk meteen warmte bij elkaar.

Nu is dat toevallig de periode dat ikzelf nog wel eens aan de voor mij zeer nabij gelegen kustlijn verschijn. Zonder er ooit een sterveling aan te treffen trouwens. De mensen houden niet meer van elkaar. Met alles wat groeit en bloeit is onze verhouding gelukkig een stuk inniger. Lieden die in gehorige caravans schouder aan schouder op de camping staan, roemen het gekwinkeleer der vogels als ze ‘s morgens naar het douchehok huiveren en schatten het aanpalende woud in als de meest rustbrengende bron van hun bestaan.

Continue reading DE ZANDWAAIER Liefde voor de duinen

Wegdromen in de ‘Belgische Provence’

Nauwe straatjes, stenen huisjes met oude ronde dakpannen en overal kleurrijke bakken met bloemen en planten. Wie een middagje door het pittoreske en prachtig gerestaureerde Torgny wandelt en over de golvende velden tuurt, waant zich soms even in de Provence.

Hoewel Frankrijk in de verte gloort bevinden we ons echter ‘gewoon’ in België. Niet in Vlaanderen of de Ardennen maar in de kleine en helemaal onder in het land weggestopte Gaume, waar een aangenaam microklimaat letterlijk voor een warme ontvangst zorgt.

Wie de wildstromende riviertjes en rotspartijen van de Ardennen kent, moet wellicht even wennen bij het zien van de glooiende heuvels in het zuidelijkste puntje van België. Het zijn echter juist deze ‘cuesta’s’ die de streek haar bijzondere karakter geven en de temperatuur in de zomer – het is echt waar – heerlijk enkele graadjes extra doet oplopen.

Continue reading Wegdromen in de ‘Belgische Provence’

Lekker in je blootje

Naturisten springen heus niet zomaar naakt op de fiets: zij doen eerst een handdoek om. Om het zadel.

Steeds weer zag ik dat veelzeggende ritueel, afgelopen week op bezoek op verschillende drukke naturistencampings in Frankrijk. Daarom bij mij steeds weer diezelfde vraag: waar gaat het dat almaar groeiende aantal naturisten nu eigenlijk om? “Respect voor jezelf, voor je medemens en voor de natuur”, zegt de een. “Verschillen vallen weg”, roept de ander. “We willen ruimte, in vele betekenissen”, zo hoorde ik ook. “Eén worden met de natuur.”

“Waar het in elk geval níét om gaat, is seks”, zegt mij, met opgeheven vingertje, Frans de Ryck van der Gracht (54) uit Zoetermeer, die ik met zijn vrouw Petra aantref op het terrasje voor de stacaravan van Antoon (68) en Nellie Bogers uit Etten-Leur. Zij hebben al vele jaren een vaste plek op de naaktcamping ‘Hélio-Marin René Oltra’, pal naast het naturistendorp aan het strand bij het Zuid-Franse Cap d’Agde, met elke dag wel zo’n 40.000 gasten het grootste naaktparadijs van Europa, zo niet van de wereld. “Iemand die naakt loopt, ís helemaal niet sexy”, beaamt Antoon.

Continue reading Lekker in je blootje

Sofia bloeit op

Er ontstaat geen stad, dorp of nederzetting bij toeval. Op z’n minst is er eens een keer een zonderling geweest die zich als bij een plotselinge ingeving juist op deze plek wilde vestigen en – zoals wel meer gebeurt bij lieden die uit de pas lopen – wat aanhangers met hetzelfde inzicht kreeg.

Meestal echter liggen meer zwaarwegende grondslagen aan de basis van het metselen van de eerste steen. Een adellijk heer bijvoorbeeld, zal bij het optrekken van zijn burcht wat overzichtelijk te werk willen gaan, reden dan ook dat hij altijd zo hoog woont. Een herbergier daarentegen zal graag een plaats kiezen waar wel eens iemand voorbijkomt en zo is het ongeveer met de totstandkoming van de huidige Bulgaarse hoofdstad Sofia gegaan. Haal de kaart er maar bij en trek de lijnen op de Balkan. Van Wenen naar Istanboel, van de Zwarte Zee naar de Adriatische Zee en van de Donau naar de Egeïsche Zee. En zie, het snijpunt is Sofia.

Krijgsheren

Dat hadden krijgsheren en handelaren al vroeg door en dus werd er wel eens slag geleverd, want wie wil er nu niet zo’n profijtelijk plekje in handen hebben? Met de heersers veranderde ook de naam, al hadden vooral de Romeinen het met Sredec (‘plaats in het midden’) bij het goede eind. Grote delen van dat Sredec spelen het huidige Sofia trouwens nog parten, want ze willen hier de metro uitbreiden en dan moeten er wat ruïnes worden opgeruimd en daar is lang niet iedereen blij mee. Die ondergrondse spoorweg is trouwens een verhaal op zich. Dertig jaar heeft het communistische regime getracht een lijntje van tien kilometer te realiseren, om tenslotte een onontwarbare bouwput achter te laten.

Continue reading Sofia bloeit op